martes, 16 de diciembre de 2008

Feliz Falsedad, pero en leds



Las grandes ciudades desembolsarán seis millones de euros en su alumbrado navideño


Así reza o título de un post que publicou o blog www.eleconomista.es o 23/11/2006. Podedes consutalo clickando AQUÍ. En algúns casos este alumbrado é financiado parcialmente polos comerciantes, pero en outros, como é o caso de Madrid, o concello aportará 3,3 millóns de euros para isto. Eso sí, usarán lámparas led para reducir o consumo (pero non di que o coste do alumbrado con leds é moito superior, gran estratexia de aforro, si señor).

Sea como fora, paréceme totalmente estúpido e hipócrita a máis non poder. Claro, é o que necesitamos en estos tempos. Andan a dicir que vivimos a peor crise económica en moito tempo (din que a peor de todas), que temos que axustar o consumo, que hai que tirar padiante, e lojo veñen con estas tonterias. Paparrapá María Antona. Claro, que mentres a peña esté entretida co arbol, o belén, e comprando miles de cousas sen xeito, cenas/chuzas navideñas, comida duplicada ou triplicada de prezo, e qué bonita é a navidá, non se darán conta que cando chegue xaneiro estarán máis fodidos ca nunca, que hai xente que sigue vivindo na pobreza (e xa non falo de paises en subdesenrolo, non hai que saír de Madrid ou Coruña para velo).

Estamos en crise, pero veña, imos a tirar os cartos. Total é navidá, esa histeria colectiva donde todo está permitido, non hai nada irracional. Sempre e cando sexa rentable económicamente.

Eu respeto aquela xente que é católica e quere celebrar esa festa relixiosa. Pero creo que hoxe en día a navidade non ten nada que ver cos valores católicos, dos que algúns, según teño entendido son a solidariedade, axudar ós débiles, e amar ó próximo. Creo que amor ó proximo, e amor ós cartos é algo moi distinto. Ijual son aljo rariño. Sen dicir nada de toda esa xente que a relixión lle resbala, pero se mete de cheo nesta psicose, sen parase a pensar o que está a facer.

Pois eu dijo: vístete de papá noel, paiaso, que eu paso.

Deixo como colofón un tema se Soziedad Alkolica que describe moi ben o sentimento que eu teño cara estes tempos tan entrañables.



Cita


Hacer la guerra por la paz es como hacer el amor por la virginidad

algun(ha) hippie

lunes, 17 de noviembre de 2008

Momentos


Doulle 50 € a quen non esboce un sorriso con este par de entrañables momentos.
Ahí vo-los deixo para que os disfrutedes.







¿Lembrádesvos da primeira vez que probastes o limón?

sábado, 15 de noviembre de 2008

Refraneiro



Macaco vello non mete man in cumbuca

refraneiro brasileiro-portugués


Na India, os cazadores fan un pequeno burato nun coco, meten unha banana dentro e escóndense. O macado acércase e mete a man no burato para coller a banana. Pero sucede que non é capaz de sacala, porque a súa man cerrada non cabe pola abertura. En lugar de deixar a banana o mono queda alí loitando contra o imposible mentes é atrapado.

O mesmo nos pasa nas nosas vidas. A necesidade de algo ou alguén pode levarnos a ser presos. Non percibimos que é mellor perder un pouco, que perdelo todo.

Así que xa sabes, non me sexas mandril.


lunes, 10 de noviembre de 2008

Babatunde Olatunji



"Onte é historia, o futuro é un misterio. ¿e hoxe? Hoxe é un regalo; por iso lle chamamos presente."
Babatunde Olatunji


Gran músico e maior persona. Babatunde Olatungi era un estudiante Nigeriano que chegou a Estados Unidos con unha beca. Estableceuse e aparte da súa actividade académica e política, comezou a mostrar a cultura africana, sobre todo á xente que tiña raices nesa terra e ignoraban o seu folclore. Unha das primeiras persoas en mostrar esa cultura ó mundo. Gañador dun grammy co batería dos Grateful Dead en 1991, colaborador de Santana no mítico Abraxas, e autor da coñecida "Jingo lo ba", deixounos en 2003.


"O ritmo é a alma da vida. O universo enteiro xira entrono ao ritmo. Todo, e toda acción humana xira entorno ao ritmo."
Babatunde Olatunji




"O espírito do tambor e algo que sintes pero que non podes palpar,
que afecta a todo o teu ser...
golpea á xente de formas tan distintas.
É un sentimento que fai que te digas a ti mesmo,
Estou contento de estar vivo hoxe! Estou contento de formar parte deste mundo!"

Babatunde Olatunji


+ info:

www.olatunjimusic.com

jueves, 6 de noviembre de 2008

a casa da leiteira @ dublin 7/11/2008




Este venres comezará un novo ciclo no proxecto A Casa da Leiteira, saímos ó público, de portas para fora. A ver qué pasa.

Tedes máis información pinchando aquí.

lunes, 5 de mayo de 2008

Cancioneiro cubano

En el tronco de un arbol ,una niña grabó su nombre enchida de pasión, y el arbol conmovido allá en su seno, a la niña una flor dejó caer...

Yo soy el arbol, conmovido y triste, tu eres la niña que mi tronco hirió,yo guardo siempre tu querido nombre y tu...¿que has hecho con mi pobre flor?

qué arte hijo, qué arte ...